Kippengeld

Nee hoor Ayse, je bent geen people-pleaser en de straatwijze mensen in Turkije krijgen jou ab-so-luut nergens in geluisd...

Na een vermoeiende terugreis naar Nederland, bekeek ik wat vakantievideo's op mijn telefoon. Bij een filmpje van de Konak Meydani in Izmir bleef ik hangen, want plotseling schokten de beelden alle kanten op. Ik dacht: "Huh? Waar ging dit over?" Nieuwsgierig schoof ik het volume omhoog. Hoe langer ik ernaar luisterde, hoe harder ik moest lachen. Het was een gesprek tussen mij en een vrolijke maar listige bloemenverkoopster, en dat moment kwam opnieuw bovendrijven…

Terwijl het lokale volk langs het marmeren plein slenterde, scheen de ochtendzon fel in mijn gezicht. Volledig in harmonie met de omgeving kocht ik een zakje granen, voerde de duiven bij de klokkentoren en haalde mijn smartphone tevoorschijn om het moment vast te leggen. Tot ik werd onderbroken door de bloemenverkoopster die haar prooi een tijdje in het vizier had. Ze glimlachte breed. Een aantal van haar gouden tanden glommen in het zonlicht.
  'Ah be, dochter, wil je misschien wat rozen?' Ik glimlachte vriendelijk terug.
  'Dank u wel, maar ik hou van bloemen zolang ze niet geplukt zijn.' De vrouw keek even van haar stuk gebracht en zette haar met haakwerk afgewerkte hoofddoek recht.
  'De boze oog rust op jou. Laat mij op z'n minst je nazar voorlezen!'
  'Ehh, eigenlijk geloof ik daar niet zo in…' Maar de vrouw begon ongevraagd een reeks van clichés op te sommen alsof ze rozenstekels op me afvuurde.
  'Je hart is zo puur dat het van je gezicht afstraalt,' Oh, hou op…
  'Je kiest niet voor geld maar voor geluk,' Nou, de eerste is ook niet slecht om op m'n rekening te hebben.
  'Je bent goed opgevoed,' Yup.
  'Een dame met de autoriteit van een man…' Whut??? '… en een doorzetter voor wie niets onmogelijk is, maar iemand heeft je een afgunstige blik toegeworpen. En niet zo'n beetje ook,'
  'Ah joh, ik doe mijn gebeden. Met mij gebeurt heus niks.'
  'Tuurlijk, ik zou ook niet willen dat er iets met je gebeurt. Kijk, ik ben moeder van vier, heb thuis nog een zieke man, maar mijn gebeden stuur ik met alle liefde jouw kant op. Succes zal aan je zijde blijven.'
  'Ik ontvang ze met deuren wijd open,'
  'Insallah! Neem de roos nou, een geschenk van mij.'
  'Dank u, maar ik vind het doodzonde, ze drogen snel uit. Weet u wat? Ik bied u vrijwillig het bedrag aan, goed?' Moge de duiven van Izmir op je vriendelijke hoofd poepen Ayse… De vrouw ging akkoord.
  'Mijn tweeling wacht thuis op me. Geef anders wat kippengeld, rechtstreeks vanuit je hart.'
  'Mevrouw, ik heb geen flauw idee hoeveel een kip kost.' De vrouw staarde mij met opgetrokken wenkbrauwen aan.
  'Dochter, heeft jouw moeder nooit kip voor je gehaald?'

En daar stopte de video. Haar vraag klonk zo bijdehand en onschuldig tegelijk (ze was werkelijk verbaasd) dat ik niet bijkwam van het lachen. Had ik daarop geantwoord? Geen idee. Pas achteraf, bij een laatste hikkende lachje, viel bij mij het kwartje. Het "kippengeld" waar ze om vroeg, ging niet letterlijk om een kakelende-, afgeslachte-, of losgeld bedelende kip, maar om een symbolisch bedrag (fooi) voor een eenvoudige maaltijd.

Hoe dan ook, ze heeft dat kippengeld van mij gekregen. In totaal 200 TL zo uit mijn hoofd. En nee, ik heb er geen spijt van.
Oninteressant weetje: een losse bloemenstengel kostte 60 TL😅.